“U trekt een beetje op Paul Cézanne. Kent u hem? De schilder.

Hij schilderde altijd dezelfde berg. De Montagne Sainte-Victoire.

De heuveltjes van die berg schilderde hij als golven, alsof de verf vloeide en elk moment van het doek kon wegglijden. Om te onthullen wat achter de kleuren schuilging.

Cézanne schreef een brief naar zijn vriend: ‘Kijk naar die Sainte-Victoire, wat een vaart! Wat een dringende dorst naar de zon! En wat een melancholie ‘s avonds, wanneer al die zwaarte weer neervalt!’.“